عاشقانه

^{مژه‌ها و چشم یارم به نظرچنان نماید
که میان سنبلستان چرد آهوی ختایی}

^{در گلستان چشمم ز چه روهمیشه باز است؟
به امید آنکه شاید تو به چشم من درآیی}

^{سر برگ گل ندارم، به چه رو روم به گلشن؟
که شنیده‌ام ز گلها همه بوی بی‌وفایی}

^{به کدام مذهب این به کدام ملت است این؟
که کشند عاشقی را، که توعاشقم چرایی؟}

^{به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند
که برون در چه کردی؟ که درون خانه آیی؟}

^{به قمار خانه رفتم، همه پاکباز دیدم
چو به صومعه رسیدم همه زاهدریایی}

^{در دیر می‌زدم من، که یکی زدر در آمد
که : درآ، درآ، عراقی، که توهم از آن مایی}

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود
اهل زمين نبود نمازش شكسته بود
برسنگ قبر من بنويسيد شيشه بود
تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد پاك بود
چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت
عمري براي هر تيشه و تبر دسته بود
بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر
پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

هر چه گويم عشق را شرح و بيان              چو به عشق آيم خجل باشم از آن

ای قناعت توانگرم گردان                          که ورای تو هيچ نعمتی نيست

کنج صبر اختيار لقمان است                    هر که را صبر نيست حکمت نيست

گر گزندت رسد زخلق مرنج                        که نه راحت رسد زخلق نه رنج

از خدا دان خلاف دشمن و دوست                 که دل هر دو در تصرف اوست

خواهی که خدای بر تو بخشد                          با خلق خدای کن نکويی

همراه اگر شتاب کند در سفر تو نيست           دل بر کسی مبند دلبسته تو نيست

 همراه اگر شتاب کند در سفر تو نيست دل بر کسی مبند دلبسته تو نيست

 تا كدوم ستاره دنبال تو باشم

                      تا كجا بي خبر از حال تو باشم

مگه ميشه از تو دل بريد و دل كند

                         بگو مي خوام تا ابد مال تو باشم

از كسي نيست كه نشوني تو نگيرم

                          به تو روزي ميرسم كه من بميرم

هنوزم جاي دو دستات خالي مونده

                     تا قيامت توي دستاي حقيرم

خاك هر جاده نشسته روي دوشم

                              كي مياد روزي كه با تو رو به رو شم

منكه از اول قصه گفته بودم

                       غير تو با سايه ام نميجوشم

من وتو با هميم اما دلامون خيلي دوره

هميشه بين ما ديوار صد رنگ غروره

نداريم هيچ کدوم حرفي که بازم تازه باشه

چراغ خنده هامون خيلي وقته سوت و کوره

من وتو،من وتو ،من وتو

هم صداي بي صداييم با هم و از هم جداييم

خسته از اين قصه ها ييم هم صداي بي صداييم

نشستيم خيلي شب ها قصه گفتيم از قديما

يه عمره وعده ها رو داديم و حرف ها رو گفتيم

ديگه هيچي نمي مونه براي گفتن ما

گلاي سرخمون پوسيده موندن توي باغچه

ديگه افتاده از پا ساعت پير رو طاقچه

گلاي قالي رنگ زرد پاييزي گرفتن

اونام خسته شدن از حرف هر روز تو و من