دوستانی که به این وبلاگ سر میزنند بیشترشون نسبت به من لطف دارن

 چون این بلاگ دیگه آپ نمیشه

اگرم تاحالا بسته نشده فقط به خاطره اسمشه که دلم نمیاد ببندمش

آخه من و زینب این وبلاگ را با هم باز کرده بودیم

خدایا چه روزگاری داشتیم حتی توی خواب هم فکر نمی کردم که اینجوری از طرف اون

 فراموش بشم

خیلی ها به ما حسودی می کردن که آخرشم دوست فابریکش (ح) اونو ازم گرفت

هیچ کسی را نفرین نمیکنم تقصیر خودم بود رنجوندمش

ولی به خدا قسم هنوزم یک زره از علاقه ی من نسبت بهش کم نشده

بلکه بیشتر هم شده چون حالا فهمیدم بدون اون زندگی چقدر سختره

 Ashkan